dinsdag 30 september 2014

Crowdfunding

Ik sta aan het begin van iets compleet nieuws... en dat wil ik graag met jullie delen.
Vooral het waarom zal ik hier wat meer toelichten.


Kinderboek

Er komt een kinderboek... ik heb een kinderboek geschreven! En niet zomaar een kinderboek, maar eentje over Amsterdam en Amsterdamse geschiedenis. De titel: "Verhalenstad Amsterdam, de avonturen van Davey & Rosa". Het begon twee jaar geleden met een vaag idee en wat regels op papier. Nu staat een lang gekoesterde wens, want dat is het, op het punt om uit te komen. Zoals ik al eerder blogde, vind ik het enorm belangrijk om iets na te laten voor toekomstige generaties en om geschiedenis door te geven. Nu heb ik het boek geschreven wat ik zelf vroeger graag had willen lezen. Het is een hele spannende tijd geweest. De eerste keer dat de verhalen door iemand anders gelezen werden, de eerste keer dat ik de tekeningen zag en dan nu de stap om het groots aan te pakken.


Zelf doen

Een ding wist ik zeker... ik wilde het niet door een uitgever laten doen. Uitgevers nemen je een heleboel werk uit handen en dat was eigenlijk precies wat ik niet wilde. Ik wil zelf de controle houden over het eindproduct. Bovendien liggen de prijzen hoger, omdat iedereen er wat aan moet verdienen. Goed, dus gaan we het zelf doen! Dat is heel veel werk, maar wel werk waar ik heel veel zin in heb. Maar iedereen heeft wel eens hulp nodig en bovendien is het leuker om dingen samen te doen en mensen erbij te betrekken. Dus crowdfunding werd de beste oplossing


Crowdfunden

Bij crowdfunden ben je niet afhankelijk van financiële instellingen of organisaties voor een groot bedrag of lening. Een heleboel mensen storten een kleiner bedrag om zo het geld bij elkaar te krijgen. En die mensen krijgen daar dan iets voor terug. Eigenlijk bestellen zij het boek voordat het er is, met soms nog leuke extra´s. Leuk voor mij, want ik krijg zo het benodigde bedrag binnen en kan het boek gaan maken zoals ik het in gedachten heb. Leuk voor de investeerders, want zij krijgen niet alleen een fantastisch boek, maar soms ook nog leuke extra´s. En zij zijn betrokken bij iets waar mijn hele ziel en zaligheid inzit. Er zijn verschillende organisaties waar je crowdfunding kan laten doen. Maar ook dat gaan we niet doen. Ten eerste wil zo´n organisatie een percentage hebben en gaat het alleen door als het gehele doelbedrag gehaald wordt

Niet bij Verhalenschat dus! Ik ga, samen met jullie, mijn droom verwezenlijken en het boek komt er!. Ik ga alles op mijn eigen manier doen en ik hoop dat jullie mij daarbij willen helpen.


Kijk voor meer info op verhalenstadamsterdam.nl

zondag 6 juli 2014

Voetbal

Eigenlijk zou ik nu een blog gaan schrijven over de link tussen verleden en heden, maar mijn hart loopt over van iets anders... voetbal!


Fanatiek

Van jongs af aan kijk ik alle wedstrijden van het Nederlands Elftal, daar ken ik ook het Wilhelmus van :). En als echte Amsterdamse natuurlijk ook alle wedstrijden van Ajax. Hen heb ik in ´95-´96 alles zien winnen. We hebben zelfs gevraagd of we op school de strijd om de wereldbeker mochten kijken. In de jaren die volgden, is mijn fanatisme alleen maar groter geworden. Elke wedstrijd voel ik de passie opladen. Elke wedstrijd schreeuwen, analyseren en mijzelf de beste coach vinden. Bekend is ook het incident waar ik van frustratie een afstandsbediening door de kamer smeet, ja met voetbal gaan alle remmen los.


Nederland

Gisterenavond was de kwartfinale van Nederland tegen Costa Rica en het was een oranje rollercoaster-ride. Overmoedigheid, hoop, geloof, wanhoop, ontreddering en ontlading... ze kwamen allemaal voorbij in een voortdurende stroom begeleidt door hartkloppingen, schorre kelen en zelfs hoofdpijn en fysieke misselijkheid. Voetbal maakt van de meest bescheiden types grofgebekte, vloekende, schreeuwende, rood aangelopen bootwerkers en van de meest stoere grote bekken, angstige weggescholen types die bidden om een wonder. En dan die strafschoppen... ooo die vreselijke strafschoppen. Dat kost me een jaar van mij leven.


Emoties

Waarom is het dan zo verschrikkelijk verslavend? Waarom gaan we er allemaal in mee?
Omdat in die kleine periode heel normaal is dat je tegen de tv schreeuwt, dat het opeens niet meer uitmaakt uit welke stad je komt. dan zijn we allemaal 1. De emoties, de passie, de adrenalinekick... dat is wat er zo verslavend is. En de ultieme euforie als we winnen natuurlijk. Ja als we winnen. Want hoewel ik altijd graag voetbalster had willen worden, zijn mijn kwaliteiten daar toch echt niet goed genoeg voor. En toch voelt het alsof wij gewonnen hebben. Wij hebben daar toch staan schreeuwen, staan meeleven en staan discussiëren. Dat is ook heel belangrijk. Wat zou een team zijn zonder fans? Zo leuk is zo´n groot stadion niet zonder publiek.

O ja die blog over heden en verleden komt wel hoor... als deze emoties weer een plaatsje hebben gekregen.

zondag 29 juni 2014

Herontdekkingsreiziger

Bij rondleidingen laat ik mensen altijd graag verborgen en geheime plekken zien. Ik mag mensen graag verrassen met nieuwe dingen. En dat geldt ook voor mijzelf. 

Deuren openen

Een deur waarbij niet in eerste instantie duidelijk is waar het naartoe gaat. Ik moest kijken of het open kan. Een smalle ruimte waar je nauwelijks doorheen kan kijken. Ik moet toch ergens een gaatje vinden om door heen te kijken. Een onbekende straat? Ik loop er meteen in. Het is een oncontroleerbare nieuwsgierigheid en een hang naar dingen ontdekken die niet iedereen ziet, terwijl ze soms letterlijk voor het oprapen liggen. Met andere ogen naar dagelijkse dingen kijken en mijzelf blijven verwonderen. En mijzelf constant afvragen... wat zou daar achter liggen? Wat zou het verhaal daarvan zijn?

Herontdekken

Maar ik heb het niet alleen met plaatsen hoor. Voor mijn bedrijf Verhalenschat doe ik ook veel onderzoek in archieven. Een eerste blik op een tot dan toe niet eerder ingezien en stoffig privé-archief en mijn hart gaat snel kloppen. Wat voor schatten zullen hier liggen? Jarenlang lagen ze te wachten tot ik ze zou herontdekken. Zo voel ik mij ook eigenlijk een beetje... een een schatgraver, altijd op zoek naar bijzondere dingen in eigen stad . Overal een avontuur van maken en nieuwe ontdekkingen doen. Als een ontdekkingsreiziger uit de 21e eeuw. Maar de dingen die ik onderzoek bestaan al, ze worden alleen herontdekt. Dus eigenlijk ben ik een herontdekkingsreiziger.

Doorgeven

Het is absoluut niet mijn bedoeling om al deze nieuw ontdekte schatten voor mijzelf te houden. Dat zou geen nut hebben. Stel nou dat Vespucci, Columbus en James Cook dat gedaan hadden? Ah ik heb een nieuw land ontdekt, maar ik hou het lekker voor mijzelf. Nee hoor, ik kan niet wachten om het zo snel mogelijk naar buiten te brengen. Of het nou een zeldzame vondst in het archief is, of een ontdekking in de familiegeschiedenis. Als ik niet kan wachten tot ik thuis ben, biedt de telefoon uitkomt. Wat ik nou weer gevonden heb! Ik vind het ook belangrijk dat deze verhalen doorverteld worden, want dan worden ze bewaard voor volgende generaties. Dat dan ergens over 40 jaar iemand zegt... weet je wat Angelique een keer gevonden heeft in een archief.

Mijn leven lang zal ik dit soort schatten blijven proberen te ontdekken. Dwalen, van de gebaande paden af, deuren open doen en stoffige kelders en zolders overhoop halen. 
Een van mijn inspiratiebronnen heeft eens gezongen:
"Toch zal ik elke dag verdwalen, dat houdt de zaak in evenwicht"



vrijdag 20 juni 2014

Verandering

Ik ben nu ruim 3 maanden bezig met de herstart van mijn bedrijf. Tijd voor een tussenstandje...


Focus

Wat ik vooral moest leren was focus en het verleggen van mijn focus. Ik vind altijd van alles leuk en alles interessant. Hoor ik over een leuk project, dan is het al vrij snel JA! Ik wil niks missen en alles meemaken. Newsflash.. Dat kan helemaal niet. Geprobeerd heb ik het wel, maar daar werd ik alleen maar ongelukkiger en minder productief van. Ik moest keuzes maken, ik blogde daar eerder al over, en mij gaan focussen op dat wat ik het belangrijkste vind. Ik kreeg goed advies van een coach... als je hier ja tegen zegt, waar zeg je dan (onbewust) nee tegen? Dat en het besef dat als je alles probeert te doen, ik er zelf aan onder door zou gaan, heeft er toe geleid dat ik mij ben gaan focussen op de dingen die ik het allerliefst wil en positief er in ga staan. Wat je aandacht geeft, groeit.


Wat je aandacht geeft, groeit

En dat bleek helemaal te kloppen! Wat ik al mijn aandacht begon te geven, begon te groeien. En er begonnen ook dingen op mijn pad te komen. Ik wilde heel graag een lesprogramma doen en ben mij daar op gaan focussen. Ik kreeg door een toevallige ontmoeting de contactgegevens van mijn oude leraar. Dat leidde tot een gesprek over het lesprogramma. En nu ga ik voor mijn oude school een uitgebreid lesprogramma en een onderzoek doen. Ook gaan wij een boek uitbrengen over de geschiedenis van de school. Alles wat ik graag wilde doen, komt hier in samen. 


Profileren

Een van de andere dingen die ik heel graag wil, is het uitgeven van een kinderboek met korte avonturenverhalen over Amsterdam. Dus daar ben ik mij ook op gaan focussen. Ik kreeg goede invallen en binnen een aantal weken had ik al 10 verhalen af. In al die weken en de periode daarvoor bestonden de verhalen alleen voor mij. Eerst zaten ze alleen in mijn hoofd of ergens op een kladblaadje. Later stonden ze op mijn laptop, waar alleen ik ze kon lezen. Dat was natuurlijk de bedoeling niet. De verhalen moeten door anderen gelezen worden en uiteindelijk ook gepubliceerd worden. Ik moest het dus wel naar buiten brengen en het ook bij anderen onder de aandacht brengen. En dat vond ik doodeng! Het moest echter wel gebeuren. Had ik niet zelf in een eerde blog verkondigd dat je moest durven om jezelf kwetsbaar op te stellen? Dus dat heb ik ook gedaan. De reacties waren positief en opbouwend.


Verandering

Ik heb zoveel geleerd de laatste maanden over hoe dingen wel en niet aangepakt moeten worden. Dat als je je bedrijf wil aanpakken, dat je ook en vooral jezelf aan moet pakken. De manier waarop je dingen doet en hoe je op situaties aanpakt. Ik heb mijzelf moeten uitdagen en zal dat ook moeten blijven doen. Op dit moment ben ik zelfs verder dan ik verwacht had. De laatste maanden is er ongelooflijk veel veranderd in mijn manier van denken en dus ook in mijn manier van werken. Ik voel mij ook anders en dat is soms doodeng, want ik heb geen idee hoe ver dat nog gaat. Maar dit is wat ik wil, dus ik kan niet wachten om er achter te komen. 

maandag 9 juni 2014

Op avontuur met Verhalenschat

Verhalenschat komt met een project speciaal voor kinderen! 
Maar waarom eigenlijk?


Kinderen

Natuurlijk ten eerste vanwege de kinderen. Kinderen zijn zo nieuwsgierig, enthousiast en weten zich altijd te verbazen. Om door de ogen van de kinderen naar de stad te kijken, is alsof je zelf continu nieuwe dingen ontdekt. Kinderen zijn de toekomst en als wij hen leren om op zoek te gaan naar verhalen en om verder te kijken dan wat je ziet, dan zullen zij dat misschien wel doorgeven aan hun kinderen.


Kind in jezelf

En dan is er natuurlijk nog de kleine Angelique. Het kleine meisje dat ik ergens diep van binnen altijd zal blijven. Wat had ik nou geweldig gevonden toen ik klein was? Lezen en rekenen was ik ontzettend goed in. Ik had al vrij vroeg het hoogste niveau bereikt. En dat in een tijd waarin mensen nog niet echt wisten wat ze met hoogbegaafdheid aan moesten. Ik wilde uitdaging, aparte dingen doen en erop uit gaan. En dat is precies wat ik nu ga doen! En omdat het niet bestond toen ik klein was, heb ik het nu maar zelf bedacht. Volwassen Angelique gaat doen wat kind-Angelique altijd al had willen doen.


Onderwijs

Tenslotte is er ook nog een groter doel.. een klein, maar wezenlijke verandering bijdragen aan het onderwijs. Onderwijs is zoveel meer dan alleen lezen en rekenen. En er is zo weinig ruimte voor kinderen om zelf te ontdekken wat ze leuk vinden en waar ze goed in zijn. Teveel regels en testen en te weinig ruimte voor het individu en creatieve ontwikkeling. Daarom heb ik een lesprogramma ontwikkeld waarin kinderen zelf het soort opdracht kunnen kiezen waar ze zich het prettigst bij voelen, waar hun interesses en sterktes liggen. Wil je een toneelstukje maken? Doen! Wil je liever boeken doorspitten in de bieb? Doen! Of misschien toch liever gewoon een gesprek aan gaan met opa of oma? Doen! Je leert er altijd iets van... al is het maar over jezelf.

Ik heb er in ieder geval erg veel zin in! En wie weet zit in een van die klassen ook wel een klein Angeliqueje die zich opeens realiseert dat je niet met de stroom mee hoeft te gaan, maar er nog zoveel andere manieren zijn om jezelf te ontwikkelen.



woensdag 4 juni 2014

Verhalenschat 2 jaar!

1 juni bestond mijn bedrijf Verhalenschat 2 jaar. Dat is de administratieve datum, want het zal eigenlijk 3 of 4 juni geweest zijn dat ik de Kamer van Koophandel binnen stapte. 
Dat is nu 2 jaar geleden... Tijd voor een terugblik!


Ondernemer

Waarom ben ik eigenlijk ondernemer geworden? Zeker in een tijd dat iedereen je dat af zou raden. Het antwoord is simpel... ik moest wel. Van jongs af aan heb ik altijd een eigen bedrijf willen hebben. En omdat de baan die ik heel graag wilde, niet bestond. Toen heb ik het maar zelf bedacht! Mijn eigen bedrijfsformule gecreëerd naar iets wat ik heel graag wilde. Ik wilde onderzoek doen en verhalen delen. Het verhaal achter gebeurtenissen, dat intrigeerde me. Daar wilde ik iets mee doen en dat heb ik dus ook gedaan. Bovendien was werken voor een baas echt niets voor mij. Ik kon daar mijn creativiteit niet in kwijt. 


Ontwikkeling

Ben ik dan altijd een zakenvrouw geweest? Nee... in het begin was ik vooral een gedreven, ondernemend type met een enorm goed idee. zaken doen heb ik echt moeten leren. Ik moest mij ontwikkelen als zakenvrouw en ontdekken wat wel en niet werkt voor mijn bedrijf. Maar als ik nu terug kijk op alle leuke dingen die ik gedaan heb en de ontwikkelingen die ik heb door gemaakt, dan ben ik zo trots op mijn zelf. Twee jaar geleden toen ik voor de deur van dat immense KVK-gebouw stond, heb ik nooit kunnen denken dat ik nu zo ver gekomen zou zijn. Ik heb mooie projecten mogen doen. Ik heb zo ontzettend veel leuke en interessante dingen gedaan. En nog meer interessante mensen ontmoet. Allemaal dingen die nooit gebeurd waren als ik niet een eigen bedrijf had opgericht. 


En nu?

Heel soms twijfel ik of ik er goed aan gedaan heb, maar dat gevoel is altijd zo over. Ik zou dit nooit meer los kunnen laten. Voor mij is het nu bijna als adem halen geworden. Ik ben nu twee jaar verder, maar eigenlijk heb ik het gevoel dat ik net pas begonnen ben. Er zijn nog zoveel plannen die ik uit wil voeren, nog zoveel ideeën die op het punt staan naar buiten te komen. Ik blijf nieuwe projecten doen. Ik blijf mijn bedrijf ontwikkelen. 

Het waren twee fantastische jaren en ik heb enorm veel zin om er nog veel meer van te maken :)


De taart op de foto´s is trouwens gemaakt door Denise van der Pol... zij maakt geweldige taarten en cupcakes en is stiekem ook een ondernemer :)






dinsdag 27 mei 2014

Vrijheid

Als je mensen vraagt naar de reden waarom ze ondernemer zijn, hoor je meestal ´vrijheid´ als een van de belangrijkste.


Jippie!

Ik ben daarop geen uitzondering. Los van het feit dat ik altijd een ondernemend type geweest ben, is vrijheid een van mijn belangrijkste motivaties geweest. En het is ook zo... Ik ben nu 2 jaar zelfstandig ondernemer en ik heb heel veel vrijheid. Vooral dat ik zelf mijn eigen tijd in kan delen, is heerlijk! Ik kan boodschappen doen als iedereen aan het werk is en ik kan gewoon even 10 minuutjes gaan liggen om vervolgens tot 9 uur ´s avonds door te gaan. En er is helemaal niemand die daar wat over zegt. Doordat ik mijn eigen ritme aan kan houden en kan doen waar ik mij goed bij voel, hou ik het veel langer vol. Als ik van 9.10 tot 18.10 wil werken, dan kan dat. En als ik om half 6 ´s ochtends inspiratie krijg, dan kan ik daar meteen wat mee doen.


Niet zo jippie

Is het dan alleen maar jippie en vrijheid voor een ondernemer? Nee zeker niet! Het is keihard werken. En als zzp´er moet je alles zelf doen.. administratie, financiën, planning en je draagt alle verantwoordelijkheid. Doorzettingsvermogen en discipline zijn onmisbaar. Als ik er niet ben, is mijn bedrijf er ook niet. Ik ben dan ook heel streng voor mezelf. De rekeningen gaan gewoon door, maar er is geen maandelijks salaris, een eindejaarsuitkering en geen vakantiegeld. En als er niet genoeg geld binnen komt, heb ik een probleem. Dus ja, dat is best veel druk. En druk ervaar ik niet echt als vrijheid.


Dromen

Een gevoel van vrijheid creëer je denk ik ook zelf. Natuurlijk zitten er vervelende kanten aan ondernemer zijn. maar ik weet waar ik het voor doe. ik hou het grote geheel in gedachten. Elke dag kom ik een stukje dichter bij het realiseren van mijn dromen. En er is niemand die mij daarbij tegen kan houden of kan afremmen. Als ik iets bedenk, kan ik het uitvoeren. Daarbij ben ik niet gebonden aan werktijden,  taakbeschrijvingen of andere enge dingen. Ik kan de hele dag, avond en nacht bezig zijn met mijn droom.

Maar het mooiste van ondernemer zijn, is dat ik kan doen wat ik het allerliefste doe. En als je iets doet wat je leuk vind, is dat elke dag een gevoel van vrijheid.