De wereld beter maken

Weten jullie wat ik vroeger wilde worden? Kinderarts. En wel met een reden... Ik wilde kinderen beter maken. Ik was toen zelf nog een guppie van een jaar of zes, maar ik verslond ieder medisch boek wat ik kon vinden. Zoals velen van jullie inmiddels wel weten, ben ik nooit dokter geworden. En dat had een hele specifieke reden.

Ergens in het begin van de jaren '90 zat ik een medisch programma te kijken en daar werd het mij keihard duidelijk dat kinderen helemaal niet altijd beter worden. Ik was flink over mijn toeren en het kinderarts-plan was compleet van de baan om nooit meer terug te keren. Vorige week werden wij collectief weer eens allemaal op die afschuwelijke feiten gedrukt toen nagellakheld Tijn overleed. Slechts zes jaar oud... Dezelfde leeftijd als toen ik grote dromen had om al die kinderen beter te gaan maken. Maar Tijn werd niet meer beter, net zoals het jongetje wat ik in het tv-programma zag zo'n 25 jaar geleden. Tijn werd dan misschien zelf niet meer beter, hij heeft de wereld wel een stukje beter gemaakt. Zo raakte hij een besef waar ik jaren over gedaan heb om het mij te realiseren. Er zijn zoveel manieren om niet alleen kinderen, maar zeker ook de wereld, beter te maken. 

Jaren gelden bedacht ik dat als ik kinderen dan misschien niet fysiek beter kon maken, ik ze misschien wel gelukkiger en blijer kon maken. Iets meegeven waar ze hun hele leven wat aan hebben. En zo heb ik een kinderboek geschreven en ben ik begonnen met educatieve projecten en gastlessen op scholen. Ik bedacht mij wat ik vroeger leuk had gevonden en ben dat gaan doen voor huidige generaties kinderen. Ik heb veel kinderen geïnspireerd en gedaan wat ik wilde doen: kinderen de klas uit halen en laten zien dat er nog een hele wereld buiten de school is. Tegelijk merkte ik ook dat er meer nodig was. Sommige kinderen die buiten het huidige onderwijssysreem vallen, op wat voor manier dan ook, bleken fantastische dingen te kunnen doen zodra ze buiten de school kwamen. Precies het juiste contact maken met mensen, een groot sociaal hart hebben voor hun medemens of totaal gebiologeerd raken door persoonlijke verhalen en tastbare geschiedenis. Toen wist ik het zeker... dit was wat ik beter kan maken!

Kinderen hebben dromen die veel verder gaan dan wat ze op school leren, zoals inderdaad ook die lieve kleine held Tijn. Dromen waar de wereld alleen maar beter van kan worden. Dromen waar in het onderwijs helaas niet altijd ruimte voor is. Dromen die ik ook ooit gehad heb, maar nooit helemaal verloren ben. Dromen die ik nu waar wil gaan maken, voor mezelf maar ook voor alle kinderen die daar nu misschien niet de ruimte voor krijgen. Wat ik nu wil worden? Ik heb nog steeds geen idee. Maar een ding weet ik zeker.... Er is iets wat ik eigenlijk altijd al geweest ben. Iemand met grote dromen en een onverbeterlijke wereldverbeteraar, als is het maar een heel klein beetje. En dat is waar ik mij vol overtuiging voor zal blijven inzetten. Hoe? Daarover later meer...

"You may say I'm a Dreamer, but I'm not the only one." - John Lennon

The sabbatical is over... en nu?

Ik wist dat de dag zou komen. Van het een op het andere moment had ik er genoeg van en besloot ik dat mijn heerlijke sabbatical over was. Tijd om weer aan de slag te gaan.

Ergens had ik de motivatie weer gevonden, wist ik weer waarvoor ik het deed. Drie hele maanden gingen er voorbij. Vlogen voorbij, zo leek het soms. Tegelijk is er zoveel gebeurd in die tijd dat ik mij niet kan voorstellen dat het allemaal maar drie maanden geweest is.  Schepen achter me verbrand, die op zich prima waren maar waar ik gewoon niks meer te zoeken heb. Werken aan jezelf, het klinkt zo zweverig. Misschien ben ik dat ook wel geworden. In dat geval ben ik niet meer van plan om met mijn voeten weer op vaste grond te komen. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat er meer uit het leven uit te halen is dan dat ik tot nu gedaan heb. Dat er dingen voor me in het verschiet liggen waar ik mij tot kort geleden nog geen voorstelling van kon maken. En dat ik meer wil creëeren dan waar ik voor zou kunnen settelen. Shoot for the stars!

Wat goed, maandenlang heb je heel hard nagedacht en nu heb je een plan klaarliggen. Eeuh... Nee en nee. Ik heb eigenlijk heel weinig nagedacht. Ik heb vooral gekeken of mijn gevoel ook nog wat te zeggen had en dat had het, meer dan genoeg zelfs. En dat plan... Tja dat ben ik misschien gewoon wel even vergeten. Er ligt geen kant en klaar stappenplan klaar nu met keurig uitgedachte opeenvolgende acties. Dat werkt voor mij nu eenmaal niet zo lekker. Maar ik heb wel een doel waar ik naartoe wil werken. Een doel wat mij heel dierbaar is en wat heel belangrijk is dat ik het ga bereiken. En verder heb ik een instinctief gevoel welke kant ik op moet. Daar zal ik het mee moeten doen en jullie ook. Klinkt allemaal lekker vaag nog en dat zal het voor jullie ook nog wel even blijven denk ik. Maar voor mij niet. Ik weet weke kant ik op wil. Ik weet waar het vuur in mij van gaat branden. Wat ik nodig heb om dat vuur brandend te houden.

Een doel, een ijzersterke drive en instinctief de eerste stap zetten en alle stappen daarna. Dat is eigenlijk alles wat ik momenteel te bieden heb, maar dat is ook genoeg. Meer heb je eigenlijk niet nodig. Als je weet wat je wilt bereiken, heb je al een grote stap gemaakt. Plannen bedenk en wijzig ik wel onderweg. Als ik in drie maanden zoveel kan bereiken, wat zal ik dan in een jaar kunnen doen? Verbaas jezelf, verbaas anderen. Anyway, jullie gaan nog veel meer van mij horen en lezen. Dit is pas het begin... Tot snel!

Update November:
Nog een hele maand verder en het is mij inmiddels gelukt om mijn visie verder uit te werken. Achter de schermen heb ik dus absoluut niet stil gezeten. In stilte heb ik keihard gewerkt om concreet te maken wat eerst een vaag idee en toen een steeds grotere droom werd. Ik heb zelfs een stappenplan gemaakt om dit te gaan realiseren. Maar dromen en ambities kosten geld, dus eerst maar weer eens aan de slag. Ik zoek dus een leuke uitdagende parttime baan nu. Wie wat weet, mag mij bellen!

Vrijheid

Als je mensen vraagt naar de reden waarom ze ondernemer zijn, hoor je meestal ´vrijheid´ als een van de belangrijkste.

Jippie!

Ik ben daarop geen uitzondering. Los van het feit dat ik altijd een ondernemend type geweest ben, is vrijheid een van mijn belangrijkste motivaties geweest. En het is ook zo... Ik ben nu 2 jaar zelfstandig ondernemer en ik heb heel veel vrijheid. Vooral dat ik zelf mijn eigen tijd in kan delen, is heerlijk! Ik kan boodschappen doen als iedereen aan het werk is en ik kan gewoon even 10 minuutjes gaan liggen om vervolgens tot 9 uur ´s avonds door te gaan. En er is helemaal niemand die daar wat over zegt. Doordat ik mijn eigen ritme aan kan houden en kan doen waar ik mij goed bij voel, hou ik het veel langer vol. Als ik van 9.10 tot 18.10 wil werken, dan kan dat. En als ik om half 6 ´s ochtends inspiratie krijg, dan kan ik daar meteen wat mee doen.

Niet zo jippie

Is het dan alleen maar jippie en vrijheid voor een ondernemer? Nee zeker niet! Het is keihard werken. En als zzp´er moet je alles zelf doen.. administratie, financiën, planning en je draagt alle verantwoordelijkheid. Doorzettingsvermogen en discipline zijn onmisbaar. Als ik er niet ben, is mijn bedrijf er ook niet. Ik ben dan ook heel streng voor mezelf. De rekeningen gaan gewoon door, maar er is geen maandelijks salaris, een eindejaarsuitkering en geen vakantiegeld. En als er niet genoeg geld binnen komt, heb ik een probleem. Dus ja, dat is best veel druk. En druk ervaar ik niet echt als vrijheid.

Dromen

Een gevoel van vrijheid creëer je denk ik ook zelf. Natuurlijk zitten er vervelende kanten aan ondernemer zijn. maar ik weet waar ik het voor doe. ik hou het grote geheel in gedachten. Elke dag kom ik een stukje dichter bij het realiseren van mijn dromen. En er is niemand die mij daarbij tegen kan houden of kan afremmen. Als ik iets bedenk, kan ik het uitvoeren. Daarbij ben ik niet gebonden aan werktijden,  taakbeschrijvingen of andere enge dingen. Ik kan de hele dag, avond en nacht bezig zijn met mijn droom.

Maar het mooiste van ondernemer zijn, is dat ik kan doen wat ik het allerliefste doe. En als je iets doet wat je leuk vind, is dat elke dag een gevoel van vrijheid.