De mensen die mij al wat langer volgen, weten het al... vorig jaar was een bijzonder jaar. Ik had halverwege het jaar een sabbatical genomen, zodat ik even rustig na kon denken over wat ik nou het allerliefste wilde doen. Na die periode eind 2016, waar ik ongelooflijk veel geleerd heb, gooide ik het roer om en besloot om mij niet meer volledig te focussen op mijn bedrijf Verhalenschat. Ik moest maar eens een echte baan gaan zoeken en niet blijven freelance-hoppen als zzp'er. Natuurlijk zou ik nog wat leuke opdrachten ernaast blijven doen, maar daar zou het dan wel bij blijven.
En nu? Nu is 2017 inmiddels al vier maanden oud. En nu durf ik na vele pogingen wel te zeggen dat ik het goed mis had. Zoals dat gaat, het ging niet helemaal zoals ik het vooraf bedacht had. Het solliciteren ging moeizaam, heel moeizaam. Niet omdat ik niks kan, want er zijn weinig mensen die kunnen wat ik kan. Maar het is gewoon niet zo makkelijk om van zzp'er de overstap te maken naar onderdeel van een bedrijf. Ik realiseerde mij dat, alhoewel misschien niet genoeg, maar ik denk dat de bedrijven zich dat ook realiseerden. Het lukte gewoon niet!
In april kwam het breekpunt en daarmee ook het keerpunt. Ik moest echt weer aan het werk en kreeg een aanbod via het uitzendbureau. Alles zou dus toch gaan zoals ik het bedacht had, maar het leven had blijkbaar wat anders voor mij in petto. Ik ben namelijk tijdens de allereerste proefdag met gierende banden daar weg gegaan. Dag baan! Waarom doe je zoiets? Dat is heel simpel; het voelde gewoon niet goed en dan moet je gaan. Ik voelde mij niet prettig in het bedrijf (nee, ik ga niet zeggen waar dat was). Maar het ging veel verder dan dat...
Die middag zat ik aan mijn computertje onderzoek te doen en mijn blogs voor Verborgen Amsterdam te schrijven. Toen realiseerde ik mij dat dat was waar ik gelukkig van word. En dat ik het al die tijd mis gehad heb. Ik moest geen baan zoeken om te kunnen doen wat ik leuk vind, ik moet doen wat ik leuk vind en daar een baan van maken, Was ik dus gewoon vergeten dat ik die baan allang had! Maar al die redenen dan die je had om er mee te willen stoppen? Ja, daar moest inderdaad wel het een en ander veranderen en dat gebeurd ook. Want niet meer werkte heb ik eruit gegooid en er zijn wat dingen aangepast, zodat ik gewoon kan doen wat ik het liefste doe en waar ik het beste in ben. Laat mij maar lekker onderzoeken, schrijven, lesgeven en anderen inspireren. Dat is wat ik hier te doen heb!
Inmiddels heb ik alweer een paar leuke opdrachten binnen en er komt nog veel meer aan. Maar ik doe met alle liefde nog meer leuke dingen. Waarvoor kun je mij bellen? Hulp nodig bij onderzoek (historisch of stamboom)? Graag! Lezingen geven of gastdocent zijn? Leuk! Meer weten over Amsterdam met een wandeling? Ik trek mijn schoenen vast aan! Binnenkort wordt ook de Verhalenschatkist gelanceerd waar we gaan graven in dat wat verborgen ligt, niet alleen in de geschiedenis maar ook in de mensen zelf. Lieve mensen, ik heb er weer zin in! Hopelijk tot snel bij Verhalenschat.
Posts tonen met het label zzp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zzp. Alle posts tonen
maandag 1 mei 2017
vrijdag 28 februari 2014
Op weg
Anderhalf jaar geleden heb ik mijn eigen bedrijf
Verhalenschat opgericht. Baan opgezegd en in het diepe gesprongen. En het was een flitsend begin… een aantal
hele leuke opdrachten binnen gehaald en zelfs in opdracht een boekje geschreven
over de geschiedenis van een verzorgingshuis. Ik dacht dat alles nu zou blijven
lopen, dat het vanaf dan wel vanzelf zou gaan… FOUT! Ik had geen plan voor
daarna. De maanden erna heb ik nog wat kleine opdrachten gehad, maar dan hield
het wel op.
Rails
Eind vorig jaar had ik geen idee meer welke kant het op
moest met Verhalenschat. De klanten bleven weg en ik had zelf geen enkel idee
meer hoe ik dat op moest lossen. Mijn geliefde bedrijf zat vast… vast als een
fiets in een trambaan. Op dat moment had ik twee keuzes: haar plat laten rijden
of haar uit de rails trekken en weer de weg op helpen. Ik koos voor dat
laatste… ik wilde en kon het niet opgeven. Maar ondanks vele pogingen kreeg ik
mijn bedrijf niet alleen uit de rails en de naderende deadline-tram kwam met
denderende snelheid dichterbij.
Hulptroepen
Ik heb een besluit gemaakt en hulp ingeschakeld. En dat was
het beste wat ik had kunnen doen. Ik heb een afspraak gemaakt bij het
Ondernemershuis in Nieuw West. Deze
mensen hebben mij zo goed geholpen! Ik had een gesprek met een
ondernemersadviseur die met hele goede en praktische adviezen kwam. Een van de
belangrijkste adviezen was tevens een van de pijnlijkste… Om je te kunnen
focussen, moet je prioriteiten stellen. En prioriteiten stellen, betekent
dingen loslaten die niet meer werken of dingen tijdelijk op een laag pitje
zetten. De belangrijkste prioriteit krijgt voorrang en al het andere moet daar
voor wijken, hoeveel je daar ook van houdt. Kill your darlings noemen ze dat.
Iets wat ik ook ken uit het schrijven. Als een onderdeel niet werkt in een
tekst, moet het weg.
Keuzes
Ik was in schok… Hoezo keuzes maken? Ik wilde alles en wel
nu meteen! En ik ben er altijd vanuit gegaan dat ik dat ook kon. Maar dat je
het kan, wil niet zeggen dat het ook het beste is. Maar goed, ik heb mijn
eigenwijsheid aan de kant gezet en het advies opgevolgd. Ik heb een aantal
dingen losgelaten die meer kostten dan dat ze opleverden. En ik heb een aantal
dingen naar een ander tijdstip verplaatst. Het was een pijnlijk proces, maar
tegelijk gaf mij dit ook ruimte, zowel in mijn hoofd als in mijn agenda. En wat
bleek… het werkte! Ik heb nu meer
energie en focus om mij te concentreren op de dingen die ik graag wil. Extra
bijkomstigheid: die dingen gaan dus nu ook veel beter! Verhalenschat is nu weer
op weg om het bedrijf te worden dat ik voor ogen had.
In mijn komende blogs zal ik meer vertellen over mijn
avonturen tijdens de hierop volgende ondernemerstraining
Vragen of hulp bij Ondernemerschap? Neem contact op met een
Ondernemershuis in de buurt!
Abonneren op:
Posts (Atom)